RTG kończyny górnej

W tej gru­pie wyko­nu­je­my zdję­cia wszyst­kich ele­men­tów koń­czy­ny gór­nej, od bar­ku, przez ramię, łokieć, przed­ra­mię i nad­gar­stek, aż po dłoń oraz poje­dyn­cze pal­ce. Poszcze­gól­ne oko­li­ce obra­zu­je­my zwy­kle w dwóch pro­jek­cjach, co pozwa­la dokład­nie oce­nić struk­tu­ry kost­ne.

Kiedy wykonuje się te zdjęcia

Naj­częst­szym powo­dem jest uraz, czy­li upa­dek, skrę­ce­nie lub ude­rze­nie, po któ­rym poja­wia się ból, obrzęk albo ogra­ni­cze­nie ruchu. Zdję­cia przy­da­ją się rów­nież w dia­gno­sty­ce zmian zwy­rod­nie­nio­wych drob­nych sta­wów ręki oraz w oce­nie dole­gli­wo­ści prze­cią­że­nio­wych.

Czy potrzebne jest przygotowanie

Bada­nie nie wyma­ga żad­nych wcze­śniej­szych przy­go­to­wań. Z bada­nej oko­li­cy zdej­mu­je się zega­rek, pier­ścion­ki oraz inne ozdo­by, ponie­waż metal zasła­nia obraz kości. Tech­nik usta­wia rękę w odpo­wied­niej pozy­cji, a zada­niem pacjen­ta jest jej utrzy­ma­nie przez moment eks­po­zy­cji.

Jaką wiedzę daje wynik

Zdję­cia ujaw­nia­ją zła­ma­nia, zwich­nię­cia, zmia­ny zwy­rod­nie­nio­we i poura­zo­we oraz nie­pra­wi­dło­we usta­wie­nie kości po ura­zie. Pozwa­la­ją leka­rzo­wi zde­cy­do­wać o spo­so­bie unie­ru­cho­mie­nia, nasta­wie­niu lub dal­szym lecze­niu uszko­dzo­nej koń­czy­ny.